09 Νοεμβρίου 2015

Κορίτσια σαν και αυτά του Evan Placey στο μικρό Γκλόρια

Κορίτσια σαν αυτά | Μικρό Γκλόρια
Το Κορίτσια σαν και αυτά του Evan Placey είναι μια ιστορία εμπνευσμένη από την Amanda Todd. Είναι το χρονικό μιας τάξης κοριτσιών που ξεκινάνε μαζί στα πέντε τους και έως τα δεκαέξι τους αποτελούν μία αδιάσπαστη, ισχυρή ομάδα.
Το Κορίτσια σαν και αυτά του Evan Placey είναι μια ιστορία εμπνευσμένη από την Amanda Todd. Είναι το χρονικό μιας τάξης κοριτσιών που ξεκινάνε μαζί στα πέντε τους και έως τα δεκαέξι τους αποτελούν μία αδιάσπαστη, ισχυρή ομάδα.

Τον Οκτώβριο του 2012, η δεκαπεντάχρονη Amanda Todd αυτοκτόνησε στον Καναδά. Λίγο νωρίτερα είχε ανεβάσει ένα βουβό βίντεο στοYoutube, ένα βίντεο που μέχρι σήμερα έχει προβληθεί περισσότερες από 19.000.000 φορές. Κρύβοντας το πρόσωπο της και χρησιμοποιώντας χειρόγραφες κάρτες, με καρδούλες αντί για τόνους και στρογγυλά κοριτσίστικα γράμματα, η Amanda περιέγραψε σ’ αυτό το 9λεπτο βίντεο την ιστορία της ή καλύτερα τον βασανισμό που υπέστη, από τη στιγμή που αποφάσισε να δείξει το στήθος της σ’ έναν άγνωστο μέσω webcam. Ήταν, τότε, 12 χρονών.

Το «Αυτά τα κορίτσια» του Evan Placey είναι μια ιστορία εμπνευσμένη από την Amanda Todd. Είναι το χρονικό μιας τάξης κοριτσιών που ξεκινάνε μαζί στα πέντε τους και έως τα δεκαέξι τους αποτελούν μία αδιάσπαστη, ισχυρή ομάδα. Μέχρι την στιγμή που η γυμνή φωτογραφία μιας από αυτές, της Σκάρλετ, θα διαρρεύσει στο διαδίκτυο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Αυτά τα κορίτσια,οι φίλες της, οι συμμαθήτριες της, θα την πολεμήσουν, θα την διασύρουν, θα την απομονώσουν. Η Σκάρλετ όμως θα επιβιώσει. Η πίεση που θα της ασκήσουν θα έχει σαν αποτέλεσμα να βρει μέσα της, τις τεράστιες δυνάμεις που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος και ενστικτωδώς απελευθερώνει την στιγμή που αδικείται. Και όταν «αυτά τα κορίτσια» ξανασυναντηθούν στα σαρανταπέντε τους, σε μία γιορτή αποφοίτων,θα επιβεβαιώσουν την ήττα τους, με τον χειρότερο τρόπο. Καταλαβαίνοντας ότι εκείνη η «στιγμή» στα δεκαέξι και ο τρόπος που την αντιμετώπισαν δεν σημάδεψε την ζωή της Σκάρλετ, αλλά τις δικές τους.


Το «Αυτά τα κορίτσια» δεν είναι απλά άλλη μία ιστορία bullying, είναι μια ιστορία δικαίωσης και ελπίδας, για το πόσα μπορείς να πετύχεις όταν παλεύεις με βάση τα ιδανικά σου.

Βρήκαμε και μιλήσαμε με "Αυτά τα κορίτσια", τις ηθοποιούς Αθηνά Δελιάδη, Τζούλια Διαμαντοπούλου, Ειρήνη Κουμπαρούλη Μαρλέν Σαίτη, Φένια Σχοινά και Δανάη Τίκου και τη σκηνοθέτη Κατερίνα Σκουρλή για τις εκφάνσεις του εκφοβισμού και της βίας στα σχολεία και την κοινωνία μας, για το έργο, τους ρόλους και τις εμπειρίες τους. 

Πως επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο;

Πως καθρεφτίζει την κοινωνία μας το Κορίτσια σαν και Αυτά ;

Kατερίνα: Το έργο μου το πρότειναν η Τζούλια, η Μαρλέν και η Αθηνά, ηθοποιοί της παράστασης. Τα τελευταία 11 χρόνια δουλεύω με εφήβους πάνω σε εφηβικά κείμενα, σε ιστορίες δικές τους. Όταν διάβασα το έργο συνειδητοποίησα ότι η  ιστορία αυτών των κοριτσιών ανήκει στη δική τους πραγματικότητα. Η βία μεταξύ των εφήβων, το bullying είναι στις μέρες μας καθημερινό φαινόμενο. Η δύναμη της μάζας  μπορεί να γίνει καταστροφική, ο φόβος απορροφά ακόμα κι αυτούς που θέλουν να  αντισταθούν. 

Παρόλ’αυτά πιστεύω ότι το φαινόμενο αυτό είναι περισσότερο κοινωνικό παρά ¨σχολικό¨. Στη σύγχρονη κοινωνία , όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίζουν πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μας, αρκεί μια ¨ατυχή¨ δήλωση, μια φωτογραφία, μια στιγμή αδυναμίας για να σε κατασπαράξουν. Η Σκάρλετ, το θύμα τους, βρίσκει όμως δύναμη στις δικές  της ρίζες και αντιμετωπίζει αυτά τα κορίτσια. Τους εξηγεί για το πώς «αυτά τα σύγχρονα κορίτσια» έχουν πάρει τη θέση των ανδρών που βασάνιζαν τις γυναίκες της οικογένειας της σε εποχές που η ισότητα των δύο φύλων δεν θεωρούταν δεδομένη και συνεχίζει την ζωή της αφήνοντας αυτά τα κορίτσια να διαλυθούν από τις ίδιες τους τις πράξεις. Και είναι σίγουρο ότι δεν θα την ξεχάσουν ποτέ.

Έχετε υποστεί bullying σε προσωπικό επίπεδο; Ποια η εμπειρία σας; 

Αθηνά: Νομίζω πως όχι, ηθελημένα και συνειδητοποιημένα τουλάχιστον. Ως παιδί και ως έφηβη όμως έχω κάνει, έχω δεχτεί και έχω υπάρξει παρούσα σε πλάκες που κατά στιγμές ξεπέρασαν το όριο. Παρατηρώ πως -ειδικά στα χρόνια του σχολείου- συχνά χάνετε η ισορροπία μεταξύ χιούμορ και χλευασμού. Και οι νέοι, φοβισμένοι πως δείχνοντας τις ρωγμές τους θα χάσουν τη θέση τους στην ομάδα, καταπιέζονται, θυσιάζοντας έτσι κομμάτια του εαυτού τους τα οποία αν είναι τυχεροί θα ξανασυναντήσουν στην ενήλικη ζωή τους.  

Μαρλέν: Ούτε εγώ έχω δεχτεί bullying σε προσωπικό επίπεδο αλλα εχω υπάρξει αυτόπτης μαρτυρας σε περιστατικά εκφοβισμού και αυτό είναι που με κινητοποίησε να μιλήσω μέσω του συγκεκριμένου έργου. Διότι το Κορίτσια σαν και Αυτά δεν εξετάζει μόνο την περίπτωση αυτού που παίρνει την πρωτοβουλία να ξεκινήσει το bullying αλλά και την περίπτωση αυτού που γίνεται συνένοχος σε τέτοια περιστατικά χωρίς δική του πρωτοβουλιά, από φόβο μην είναι το επόμενο θύμα.

Φένια: Έχω υποστεί λεκτικό εκφοβισμό ως έφηβη εξαιτίας ενός τικ που είχα. Παρόλο που ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό παραμένει ανεξίτηλη η μνήμη αυτή.  

Τι κοινά έχετε με τις ηρωίδες που υποδύεστε; 

Τζούλια: Την ηρωίδα που υποδύομαι, αλλά και όλες τις υπόλοιπες πέντε τις συναντώ αιφνιδιαστικά στις αναμνήσεις μου. Είναι το κορίτσι που υπήρξα και τα κορίτσια που το περιβάλλανε και συχνά μου φαίνεται πως ξενυχτήσαμε στα ίδια πάρτι κι ερωτευτήκαμε τα ίδια αγόρια και μοιραστήκαμε τις ίδιες χυλόπιτες. Νομίζω προσπαθήσαμε κι οι δύο να χωρέσουμε σε τζιν που μας παραήταν μικρά, κάναμε πρόβες μπροστά στον καθρέφτη πριν το πρώτο ραντεβού και ξαναπαίξαμε χιλιάδες φορές στο repeat το ίδιο τραγούδι. Εκείνη το άκουσε σε mp3, εγώ σε cd, η διαφορά είναι μικρή. Μελετώντας το έργο συνειδητοποιείς πως η εφηβεία είναι ο κοινός τόπος όλων μας, ένα βίαιο "βάπτισμα του πυρός" που σε συναντά παιδί και σε αφήνει ενήλικα. Είναι μια διαδικασία σκληρή και σε κάνει και σενα σκληρό, σκληρότερο απ` όσο θα θελες να παραδεχτείς.

Αθηνά: Παρομοίως, τους έξι χαρακτήρες του έργου τους ξέρω, τους έχω συναναστραφεί, έχουν υπάρξει κομμάτι μου. Το κορίτσι που υποδύομαι δεν υποκινεί την στοχοποίηση της Scarlett, χωρίς όμως αυτό να την κάνει λιγότερο ένοχη. Ακολουθεί πιστά τη γραμμή που χαράσουν οι ισχυρότερες της ομάδας, δεν αντιστέκεται στη δύναμη της μάζας και συμμετέχει στην παρενόχληση, την αποξένωση και τη δημόσια διαμπόπευση της Σκάρλετ. Σε μια ομάδα που ασκεί εκφοβισμό πάντα κάποιοι φαίρονται να είναι οι βασικόι υπαίτιοι αλλά μέσω του έργου συνειδητοποιώ πως ένοχος δε γίνεσαι μόνο με τη σωματική ή τη λεκτική βία αλλά και με τη σιωπή, την απάθεια, την εθελοτυφλία σου. 

Φένια: Ο ρόλος μου είναι αυτός της Σκάρλετ. Ένα κορίτσι αυθόρμητο και ελεύθερο, ένα κορίτσι που πέφτει θύμα λεκτικού και σωματικού bullying επειδή μια γυμνή φωτογραφία της διέρρευσε στο διαδύκτιο. Αυτό την απομονώνει, την περιθωριοποιεί από τα κορίτσια που θεωρούσε φίλες της -υποδυόμενα από τη Μαρλέν, την Αθηνά, τη Δανάη, την Ειρήνη και τη Τζούλια- αλλά της γεννάει και δύναμη που ούτε η ίδια γνώριζε πως έχει. 

Μαρλέν: H ηρωίδα που υποδύομαι ανήκει στη βασική ομάδα που ασκεί το bullying στην Σκάρλετ παίρνοντας μεγάλη ικανοποίηση απο τον εξευτελισμό της. Εγώ σαν χαρακτήρας απέχω από αυτές τις συμπεριφορές και έτσι η δυσκολία μου ως ηθοποιός έγκειται στο να την δικαιολογήσω, να μη την κρίνω. Τα κορίτσια αυτά υπάρχουν γύρω μας, στα προαύλια των σχολείων μας και κινητήριος δύναμη για μας τις ηθοποιούς είναι ερχόμενοι οι μαθητές στην παράσταση, να αντικρίσουν λίγο από τον εαυτό τους, να τολμήσουν να τον κοιτάξουν κατάματα και ίσως έτσι κινητοποιηθούν και αλλάξουν λίγη, έστω, από τη συμπεριφορά τους.

Ειρήνη: Ανάμεσα στα λόγια του έργου ξεπηδούν ποικίλες φωνές κοριτσιών οι οποίες οργανώνουν έναν θηλυκό χορό – σπουδή πάνω στο θέμα του εκφοβισμού. Οι δυναμικές των σχέσεων μέσα σε μια ομάδα συχνά καθορίζονται από το συναίσθημα του φόβου. Όταν η ομάδα αποκτά δύναμη, εκκολάπτεται μαζί της και το φόβο. Το φόβο της απόρριψης .Τον φόβο του να είσαι εκτός. Το φόβο του να μη στραφεί αυτή η ομάδα εναντίον σου. Αυτή η απειλή δεν είναι συχνά συνειδητή. Μα είναι εκεί. Και είναι εκείνη που θα κάνει κάποιον να προτιμήσει τη θέση του θύτη παρά του θύματος. Είναι εκείνη που ροκανίζει την εντιμότητα και το θάρρος και τα μεταβολίζει σε απόλυτη κατάφαση για τις πράξεις της ομάδας. Είναι ο φόβος που οδηγεί στο να χαθούν οι αληθινές σχέσεις αλλά και να χάσει κανείς τον εαυτό του. Τούτες οι συμπεριφορές είναι ανθρώπινες, είναι πραγματικές , είναι κοινές πρακτικές , γνώριμες σε όλους μας. Τέτοια ειναι και η συμπεριφορά του κοριτσιού που υποδύομαι. 

Κορίτσια Σαν και Αυτά του Evan Placey 

Θέατρο Γκόρια

Κάθε Σάββατο στις 6 και Κυριακή στις 5

Σκηνοθεσία: Σκουρλή Κατερίνα

Μετάφραση: Διαμαντοπούλου Τζούλια, Δελιάδη Αθηνά, Κυριακού Βαγγέλης Δραματουργική Επεξεργασία: Κυριακού Βαγγέλης

Σκηνικά- Κοστούμια: Βαρδαβά Ελένη

Βίντεο: Χαΐδαλής Κώστας

Φωτισμοί : Κασιμάτης Δημήτρης

Επιμέλεια Μουσικής: Παπαγκίκας Γιάννης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μεγαλόπουλος Θανάσης 

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Δελιάδη Αθηνά, Διαμαντοπούλου Τζούλια, Κουμπαρούλη Ειρήνη, Σαΐτη Μαρλέν, Σχοινά Φένια, Τίκου Δανάη