17 Μαΐου 2017

Θανάσης Πατριαρχέας: Δεν είναι ένας ακόμα ωραίος τύπος, είναι ένας καλός ηθοποιός

Ο αντι σταρ Θανάσης Πατριαρχέας είναι ένα πολύ cool αγόρι που πίνει φραπέ, παίζει παιδικό θέατρο ενώ παράλληλα εμφανίζεται στην πιο underground θεατρική σκηνή της Αθήνας γυμνός, γελάει πολύ και ξέρει να μαγειρεύει scrambledeggs.-Από την Έλενα Φάκου
Ο αντι σταρ Θανάσης Πατριαρχέας είναι ένα πολύ cool αγόρι που πίνει φραπέ, παίζει παιδικό θέατρο ενώ παράλληλα εμφανίζεται στην πιο underground θεατρική σκηνή της Αθήνας γυμνός, γελάει πολύ και ξέρει να μαγειρεύει scrambledeggs.-Από την Έλενα Φάκου

Ο Θανάσης είναι 30 χρονών, έχει καταγωγή από τη Μάνη, μεγάλωσε στην Καλαμάτα, έπαιζε αρκετά χρόνια μπάσκετ, τελείωσε ένα Πανεπιστήμιο και άφησε στη μέση ένα Μεταπτυχιακό, ζει σε ένα σπίτι με κήπο στο Παγκράτι και για εκείνον στη ζωή του υπάρχει πλέον μόνο το θέατρο. Είναι εντυπωσιακά όμορφος, αλλά σε κερδίζει πραγματικά περισσότερο με το ταλέντο του. Και το ταλέντο πάνω στη σκηνή αλλά και το ταλέντο να γεμίζει με την παρουσία του το χώρο.

Τον συνάντησα στον prive όροφο του TieretTout και μέσα σε τρεις ώρες είχα πραγματικά διασκεδάσει πολύ. Κάνει ωραία πλάκα, ξέρει να συζητάει, ανακατώνει το χώρο σα να βρίσκεσαι σε playroom, ντύνεται όμορφα, πίνει εξωφρενικά πολύ καφέ, δε ντρέπεται που είναι ο τελευταίος άνθρωπος που παραγγέλνει φραπέ στα Βόρεια Προάστια και έχει τόση θετική ενέργεια να μοιράσει που η αύρα του πρέπει να λάμπει σα φωτοστέφανο. Ο Θανάσης είναι πολλά περισσότερα από ένας ακόμη ωραίος τύπος. Είναι ένας άντρας που έχει μέλλον.

 

« Μένω μόνος σε ένα πολύ όμορφο σπίτι στο Παγκράτι, ένα μέρος το οποίο υπεραγαπώ. Είναι η περιοχή που ζω από τότε που ήρθα στην Αθήνα. Έχω έναν υπέροχο κήπο, έχω διακοσμήσει το διαμέρισμά μου λιτά κι απέρριτα, έχω τηλεόραση την οποία έχω τοποθετήσει σε ξεχωριστό δωμάτιο όμως βλέπω μόνο ταινίες κι έχω αγοράσει playstation με το οποίο όμως έχω παίξει μόνο τρεις ώρες.»

Αν ζούσαμε στην εποχή της αυτοκρατορίας της Φίνος Φιλμς, θα ήταν ένας ζεν πρεμιέ. Τον διακρίνει μια σικάτη αλητεία όπως αυτή του Άλκη Γιαννακά, στη σκηνή όμως βγάζει μια φινετσάτη μαγκιά σαν εκείνη του Νίκου Κούρκουλου.

Το 2017 έχει το ρόλο του Υπολοχαγού Σάσα στην παράσταση «Τhe Curing Room» στο θέατρο Vault ένα έργο το οποίο έκανε μεγάλη αίσθηση στο Αθηναϊκό κοινό και πήρε το εισιτήριο και για δεύτερη χρονιά. Το ωραίο με το Θανάση είναι ότι δεν πάσχει από δηθενιά. Παραδέχεται ότι θα δει εμπορικά blockbusters με την ίδια άνεση που δηλώνει ότι γουστάρει να βλέπει Ταρκόφσκι.

« Ο ρόλος του Υπολοχαγού Σάσα είναι αφενός κεντρικός ρόλος και αφετέρου αντιπροσωπεύει το καλό παιδί. Όταν μιλήσαμε με το σκηνοθέτη, το Δημήτρη Καρατζιά τον οποίο ευχαριστώ πολύ γι αυτή την ευκαιρία που μου έδωσε και μου είπε ότι θα είμαι γυμνός, δεν θεώρησα ότι αυτό ήταν ένας λόγος για να μην το κάνω. Μου άρεσε τόσο πολύ το έργο που προχώρησα χωρίς φόβο και τελικά καλά έκανα. Κάναμε τρεισήμισι μήνες πρόβα και ποτέ δεν ήμασταν γυμνοί. Γδυθήκαμε μόνο πριν τη Τζενεράλε. Το πρώτο μας πέρασμα; Σκέτη απογοήτευση. Το δεύτερο; Αποκαρδιωτικό. Και έρχεται η Πρόβα. Εκεί που περιμέναμε 3-4 άτομα ήρθαν 60. Βγήκαμε στη σκηνή και όλα πήγαν θαυμάσια. Δεν το ξανασκεφτήκαμε ποτέ. Ήρθε ο πατέρας μου και η μητέρα μου και έφυγαν περήφανοι.»

Ο υπερκινητικός Θανάσης σπούδασε Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και άφησε πριν τη διπλωματική ένα Μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο Πειραιά έχοντας ως στόχο να ασχοληθεί με την διαχείριση αθλητικού τουρισμού. Όλα τελείωσαν όταν αποφάσισε ότι θα γίνει ηθοποιός κι όλα αυτά κλείστηκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. « Πλέον δε με ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέραν του θεάτρου» λέει και τα μάτια του είναι χαρούμενα και παθιασμένα ταυτόχρονα.

«Στην αρχή οι γονείς μου είχαν κάποιες αμφιβολίες σχετικά με την επιλογή μου να ασχοληθώ με το θέατρο. Δεν ήμουν ένα παιδί το οποίο έδειχνε από μικρό ότι έχει καλλιτεχνική φλέβα. Με σπούδασαν σε ένα άλλο αντικείμενο και θεώρησαν ότι θα ασχοληθώ με αυτό, όταν εγώ έκανα στροφή 180 μοιρών. Δε με εμπόδισαν όμως ποτέ. Η μητέρα μου ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα μου, ο πατέρας μου δεν άργησε να με στηρίξει και πλέον είναι και οι δυο τους περήφανοι και στο πλευρό μου.»

Αν αναρωτιέστε πόσο νερό έχει ρίξει ο Θανάσης στο κρασί του σε καλλιτεχνικό επίπεδο, έχω την απάντηση. Έχει κάνει δυο διαφημιστικά τηλεοπτικά σποτ. . Το ένα είναι για το Apotel στο οποίο υποδύεται τον αστροναύτη ο οποίος πετάει το χάπι στον αέρα και το καταπίνει και αυτός είναι ο μονόλογος του με τη NASA… «Κέντρο έχω προβλημα. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. –πίνει Apotel-. Eυχαριστώ Γη! »

«Το καλοκαίρι θα βρίσκομαι στην επικείμενη περιοδεία του «The Curing Room» η οποία προγραμματίζεται σε διάφορα ελληνικά νησιά. Αυτό που μετράει είναι να κάνουμε θέατρο όσο καλύτερο και όσο περισσότερο. »

Το καλοκαίρι, αγαπάει να κάνει διακοπές στη Στούπα και την Καρδαμύλη ενώ του αρέσει και το χωριό της μητέρας του το οποίο βρίσκεται κοντά στην Πύλο. Δεν βλέπει τηλεόραση, προτιμάει να κάνει βόλτες με το αυτοκίνητο και να τρώει καλό φαγητό.

«Η τηλεόραση του σπιτιού μου δεν είναι συνδεδεμένη με την κεραία. Δεν διαθέτω καν αποκωδικοποιητή. Δεν ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο, έπαιζα όμως πολλά χρόνια μπάσκετ στον Ποσειδώνα Καλαμάτας στη θέση τριάρι. Σταμάτησα όμως να παίζω όταν έπιασα τη μπάλα μετά από καιρό την περίοδο που είχα περάσει στο Πανεπιστήμιο και σε ένα layup η μπάλα δε χτύπησε όχι στεφάνι, αλλά ούτε ταμπλό... τότε είπα τέρμα το μπάσκετ για μένα.»

Ο ρόλος του στην τραγωδία Ελένη του Ευριπίδη όπου έπαιζε τον βασιλιά Θεοκλύμενο τον έκανε να γνωρίσει ένα πολύ απαιτητικό κοινό, αυτό των εφήβων, αφού τα παιδιά που παρακολουθούσαν την παράσταση ήταν μαθητές και μαθήτριες της Γ Γυμνασίου τα οποία διδάσκονται το συγκεκριμένο έργο στο σχολείο. Τα κορίτσια έφευγαν μάλλον μαγεμένα.. Τα αγόρια έφευγαν όπως ήρθαν, μάλλον αγριεμένα.

« Ντρέπομαι πάρα πολύ να βγάζω φωτογραφίες και να δίνω αυτόγραφα, δεν είναι του στυλ μου. Έδωσα μόνο όσες φορές δεν μπορούσα πραγματικά να κάνω διαφορετικά.»

Ο Θανάσης δεν είναι άτομο που ασχολείται με την πολιτική. Υπηρετεί μόνο την τέχνη του.

«Το θέατρο είναι και πολιτική και θέση και παιδεία και αυτή είναι η μόνη έννοια με την οποία μπορώ να πω ότι ασχολούμαι με την πολιτική. Πέραν αυτού δεν ανήκω σε κανέναν πολιτικό χώρο και δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα.»

Σε μια εποχή που όλοι, πόσο μάλλον οι ηθοποιοί αναζητούν την εφήμερη δόξα, την προβολή και το εύκολο χρήμα, υπάρχει ένας ονειροπόλος που αντιστέκεται. Παίζει θέατρο, τσαλακώνει την εικόνα του, δεν επιζητά την εμπορικότητα και ζει σαν αντι σταρ γιατί όντως είναι. Άλλωστε, αυτή είναι και η στόφα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών. Η άρνηση και η δημιουργικότητα. Ο Υπολοχαγός Σάσα είναι η απόδειξη πως η καλύτερη θέα, είναι κλεισμένη στα μπουντρούμια.