17 Ιουνίου 2022

Διώροφες θέσεις σε αεροπλάνα; Είναι αυτό το μέλλον των οικονομικών ταξιδιών;

Περισσότερος χώρος για τα πόδια, απαγορευτικό περιβάλλον για κλειστοφοβικούς. Πόσο ελεύθερες πρέπει να είναι οι αεροπορικές εταιρείες στο σχεδιασμό των αεροσκαφών;
Περισσότερος χώρος για τα πόδια, απαγορευτικό περιβάλλον για κλειστοφοβικούς. Πόσο ελεύθερες πρέπει να είναι οι αεροπορικές εταιρείες στο σχεδιασμό των αεροσκαφών;

Από τα πρώτα αεροπορικά ταξίδια, τα οποία μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά μόνο γόνοι βασιλικών οικογενειών και τρομερά ευκατάστατοι επιχειρηματίες, μέχρι την εποχή των low cost αεροπορικών εταιριών, οι αερομεταφορές έχουν κάνει άλματα. Τα αεροσκάφη έπαψαν να προκαλούν τρόμο στη σκέψη και μόνο της επιβίωσής τους σε ένα ταξίδι στον αέρα, τα καύσιμα εξελίχθηκαν, τα κόστη μοιράστηκαν και φτάσαμε στο σημείο ένα πήγαινε έλα μεταξύ δύο Ευρωπαϊκών πόλεων να ξεκινάει κάτω από τα 10 € αν προγραμματιστεί σε σωστό χρόνο. Τρελό.

Την ίδια στιγμή, η εποχή μας είναι το ίδιο ευμετάβλητη όπως οι άλλες που προηγήθηκαν στην ιστορία, με τη διαφορά όμως πως δύσκολα ο κόσμος πλέον αποδέχεται τις αλλαγές. Μέσα στο μυαλό μας έχουμε ήδη κατοχυρώσει το δικαίωμα στα φθηνά ταξίδια, άσχετα με τους λόγους που τα έκαναν δυνατά, οπότε απορρίπτουμε κάθε σκέψη για αύξηση των ναύλων, όταν οι καταστάσεις το επιβάλουν. Ανέβηκαν τα καύσιμα; Να κατέβουν τώρα.

Οι εταιρείες βρίσκονται σε μια διαρκή αναζήτηση τρόπων μείωσης του κόστους του κάθε ταξιδιού. Σίγουρα δεν είμαστε εμείς ο λόγος. Δεν ξύπνησε ποτέ κανένας CEO το πρωί και είπε, χαρίστε ταξίδια στο λαό. Γνωρίζοντας όμως πως τα ταξίδια είναι εξάρτηση και με τη σκέψη στα γεμάτα τους ταμεία, όσο περισσότερους από εμάς καταφέρουν να στοιβάξουν μέσα σε κάθε αεροσκάφος, κάτω από τη δικαιολογία της διατήρησης των εισιτηρίων σε χαμηλές τιμές, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα χαμόγελα στα πρόσωπά τους. Ίσως και τα δικά μας, όταν όμως αποβιβαζόμαστε, γιατί κατά τη διάρκεια, δύσκολα φαίνονται πλέον τα πράγματα.

Ο Alejandro Nunez Vincente σπούδασε βιομηχανικό σχεδιασμό και μια ιδέα του από την εποχή που ακόμα κάθονταν στα θρανία, έχει γίνει το κέντρο του ενδιαφέροντος για τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες της αγορά. Μια διώροφη σειρά καθισμάτων, που υπόσχεται αύξηση της τάξης του 10% στη χωρητικότητα της μεσαίας σειράς καθισμάτων των αεροσκαφών, δεν ήταν δυνατό να περάσει απαρατήρητη. Όταν μάλιστα αυτή μπορεί να πουληθεί σαν επιλογή άνεσης, λίγοι θα φέρουν αντίρρηση.

Πως λειτουργεί η πρόταση του Alejandro σε ένα αεροσκάφος; Οι σειρές διαδέχονται η μία την άλλη, με διαφορετικό ύψος, δίνοντας σε αυτούς που επιλέξουν τις χαμηλές θέσεις, τη δυνατότητα να έχουν άπειρο χώρο για τα πόδια τους, ενώ η κλήση της πλάτης του καθίσματος, από τις 110 μοίρες που φτάνει συνήθως στην οικονομική θέση, να βρίσκεται στις 125 μοίρες, κάνοντάς τη ιδανική θέση για ύπνο. Ίσως βέβαια είναι και η πιο λογική επιλογή, μιας και οτιδήποτε άλλο θα είναι τουλάχιστον αδιάφορο, έως και επώδυνο, μιας και η απόσταση από την κατασκευή που υψώνεται μπροστά σου είναι τόσο μικρή, που ακόμα και το διάβασμα δεν είναι πρόταση.

Για εκείνους που θα επιλέξουν τα ψηλά, θα έχουν τη δυνατότητα να ‘’χαζεύουν’’ με άνεση γύρω τους, μέχρι και ‘’κατασκοπεύοντας’’ τους κοντινούς τους, έτσι για να περάσει η ώρα. Το πρόβλημα σε αυτές τις συγκεκριμένες θέσεις παρουσιάζεται όταν κάποιος θέλει να σταθεί όρθιος, πράγμα που απαγορεύεται από την ύπαρξη της οροφής της ατράκτου. Οι χώροι αποσκευών έχουν φυσικά αφαιρεθεί και οι χειραποσκευές θα τοποθετούνται σε ειδικούς χώρους κάτω από τα καθίσματα, σύμφωνα με τα σχέδια του  Nunez.

Θα πει τώρα κάποιος, είναι δυνατόν να υποχρεώνονται οι επιβάτες να επιλέγουν ένα από τα δύο; Η απάντηση είναι όχι, μιας και δεξιά και αριστερά οι διάδρομοι θα παραμείνουν ως έχουν και μόνο στις μεσαίες σειρές θα μπορούσε να έχει εφαρμογή ένα τέτοιο μέτρο. Την ίδια στιγμή. Ποιος λέει ότι θα ήταν λίγοι αυτοί που σε μια σύντομη, πρωινή πτήση, θα επέλεγαν να συνεχίσουν τον ύπνο τους, με άνεση, αντί να κοιτάζουν αδιάφορα δεξιά και αριστερά, μετρώντας δευτερόλεπτα μέχρι την προσγείωση.

Σίγουρα μια τέτοια επιλογή δεν είναι για όλους. Οι διαστάσεις περιορίζουν, οι χώροι προκαλούν κλειστοφοβία, θα υπάρξουν πολλοί που θα νοιώσουν, και θα είναι, αποκλεισμένοι από μια τέτοια επιλογή. Από την άλλη, δεν είναι καλύτερα να έχεις τρεις επιλογές από τη μία που σου προσφέρεται σήμερα, σαν το one size fits all, να είναι ο γενικός κανόνας;