10 Οκτωβρίου 2021

Ήρθε η ώρα να πληρώσουμε ακριβότερα τα αεροπορικά εισιτήρια για να σώσουμε το περιβάλλον;

H ΕΕ θεωρεί ότι πρέπει να αναθεωρηθούν δύο βασικές μεταβλητές των αεροπορικών  μετακινήσεων μέσα στην Ευρώπη.
H ΕΕ θεωρεί ότι πρέπει να αναθεωρηθούν δύο βασικές μεταβλητές των αεροπορικών μετακινήσεων μέσα στην Ευρώπη.

Αν και η φράση “ η τέλεια καταιγίδα “ είναι πολύ της μόδας τις τελευταίες ημέρες περιγράφοντας τις αυξήσεις σε κάθε πρώτες ύλες και καύσιμα και τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, μία ακόμη μορφή της τέλειας καταιγίδας φαίνεται να σχηματίζεται πάνω από την ήδη τραυματισμένη από την πανδημία παγκόσμια αεροπορική βιομηχανία. 

Μία συζήτηση που είχε ξεκινήσει δειλά κυρίως στις ΗΠΑ μεταφέρθηκε πλέον και στην Ευρώπη και περιγράφει την μεγάλη ανησυχία για την επίδραση της εκρηκτικής αύξησης των αεροπορικών ταξιδιών στην περιβαλλοντική επιβάρυνση της ατμόσφαιρας.   

Η κατάκτηση των αιθέρων υπήρξε ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια της ανθρωπότητας. Ωστόσο, το κατόρθωμα τούτο έχει και σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΕ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα επιβατηγά αεροσκάφη έχουν αυξηθεί κατά 4,9% μέσα σε έναν χρόνο, σε αντίθεση με την τάση των υπόλοιπων ρυπογόνων τομέων (βιομηχανία, επίγειες μεταφορές κλπ), που μείωσαν τις εκπομπές τους κατά 3,8% τον τελευταίο χρόνο.

Το ποσοστό τούτο της αύξησης έρχεται να προστεθεί στην τάση των τελευταίων πέντε χρόνων που έχει καταγράψει μία αύξηση των ρύπων διοξειδίου του άνθρακα άνω του 26% για τα αεροσκάφη, σύμφωνα με τα στοιχεία της Transport & Environment. Εάν αυτή η αυξητική τάση συνεχισθεί, το 2050 οι εκπομπές διοξειδίου ενδέχεται να αυξηθούν έως και 300%, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).

Έτσι η ΕΕ θεωρεί ότι πρέπει να αναθεωρηθούν δύο βασικές μεταβλητές των μετακινήσεων μέσα στην Ευρώπη.

Πρώτον να αποθαρρύνει τα αεροπορικά ταξίδια μικρών αποστάσεων ( π.χ Παρίσι – Φρανκφούρτη ή Ρώμη – Μιλάνο ) ενθαρρύνοντας τους επιβάτες να χρησιμοποιούν   κυρίως το τραίνο σε αποστάσεις έως και 500 χιλιόμετρα. Αυτό βέβαια βέβαια είναι απολύτως κατανοητό σε χώρες με υψηλό επίπεδο σιδηροδρομικών υπηρεσιών με προηγμένα δίκτυα γρήγορων τραίνων που σε κάθε περίπτωση οι χρόνοι για τέτοιες αποστάσεις καλύπτονται πολύ πιο γρήγορα από τα τραίνα, γιατί αυτά έχουν σταθμούς στο κέντρο της πόλεων και δεν χρειάζεται η πολύωρη  αναμονή και έλεγχοι των αεροδρομίων .

Μία δεύτερη μεταβλητή είναι ή αύξηση της τιμής των εισιτηρίων και  ειδικά των ULC και Low Costαεροπορικών εταιρειών όπως Ryanair, Wizz, Jet2, EasyJet και άλλων μικρότερων , που υιοθετείτε και προωθείτε  και από τις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες της Ευρώπης όπως Lufthansa, British , KLM, γιατί θεωρούν ότι έτσι θα αποθαρρύνουν την συνεχή χρήση των αεροπλάνων ακόμη και για σύντομές αποστάσεις, αλλά και την για την δημιουργία αθέμιτου ανταγωνισμού απέναντι στις παραδοσιακές εταιρείες. 

Έτσι ίσως δεν θα αργήσει η στιγμή που είτε  μέσα νομοθετικών ρυθμίσεων είτε μέσω συγκεκριμένων κανονισμών θα ξαναγυρίσουμε στην εποχή όπου τα αεροπορικά ταξίδια ήταν μία ακριβή συνήθεια. Αυτό για την Ελλάδα θα είχε πολύ σοβαρές συνέπειες μιας και η συνεχής αύξηση του τουρισμού τα τελευταία χρόνια στηρίχτηκε αποκλειστικά στην αλματώδη αύξηση της διάθεσης δρομολογίων των Low Cost εταιρειών από την Ευρώπη προς την Αθήνα κυρίως αλλά στα νησιά προσφέροντας γρήγορη και φτηνή πρόσβαση.

Η Ελλάδα έχει το μειονέκτημα να  βρίσκεται μακριά από τις χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης που είναι βασικοί τροφοδότες του τουριστικού ρεύματος της και δεν υπάρχει καμία άλλη ενναλακτική λύση π.χ σιδηρόδρομος που μπορεί να την καλύψει ενναλακτικά.