13 Μαΐου 2022

Tα βιβλία που καθόρισαν την Ιζαμπέλ Αλιέντε

Η διάσημη Χιλιανή συγγραφέας μίλησε στον Guardian για τη μαγεία του να διαβάζεις κρυφά τις Χίλιες και μία Νύχτες, για την παντοτινή επιρροή του Νερούδα και για το λεξικό που δεν αποχωρίζεται ποτέ.
Η διάσημη Χιλιανή συγγραφέας μίλησε στον Guardian για τη μαγεία του να διαβάζεις κρυφά τις Χίλιες και μία Νύχτες, για την παντοτινή επιρροή του Νερούδα και για το λεξικό που δεν αποχωρίζεται ποτέ.

Η παλιότερη αναγνωστική ανάμνηση

Όταν άρχισα να διαβάζω, στα πέντε μου, ένας θείος μου χάρισε ένα βιβλίο με σκανδιναβικά παραμύθια, γεμάτο εικονογραφήσεις με πριγκίπισσες με γούνες, αρκούδες, πάγο και χιόνι. Γοητεύτηκα. Δεν είχα δει ποτέ χιόνι.

Το αγαπημένο βιβλίο των παιδικών μου χρόνων 

Ήμουν 10 ετών όταν διάβασα, πολλές φορές, το Kάλεσμα της Άγριας Φύσης του Τζακ Λόντον. Οι δοκιμασίες του σκύλου Μπακ ράγισαν την καρδιά μου. Είμαι πολύ φιλόζωη.

Το βιβλίο που με σημάδεψε

Το Χίλιες και μία Νύχτες, το οποίο διάβασα σε ένα τέλειο σκηνικό: στη Βηρυτό, τη δεκαετία του 1950, κρυμμένη στη ντουλάπα του πατριού μου όπου φυλάγε κλειδωμένα ποτά, τσιγάρα, σοκολάτες και τέσσερις δερματόδετους τόμους -τους οποίους προφανώς δεν ήθελε να διαβάσω. Βρήκα τον τρόπο να ανοίξω τη ντουλάπα, κι όταν δεν ήταν σπίτι διάβαζα τα βιβλία με φακό. Αυτές οι ιστορίες με μύησαν στον ερωτισμό, τη φαντασία και το αθεράπευτο βίτσιο του να λες και να γράφεις ιστορίες.

Ο συγγραφέας που άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι

Διάβασα το βιβλίο Οι Ανοιχτές Φλέβες της Λατινικής Αμερικής του Eδουάρδο Γκαλεάνο το 1971, όταν ήμουν 29 ετών. Ήταν η εποχή της κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή, όταν η χώρα βρισκόταν σε αναταραχή. Το βιβλίο του με έκανε να συνειδητοποιήσω έντονα τους πολιτικοκοινωνικούς αγώνες στη Λατινική Αμερική και ιδιαίτερα στη Χιλή. Ο Γκαλεάνο εμπνέει τις πολιτικές απόψεις μου μέχρι σήμερα.

Το βιβλίο που με έκανε να θέλω να γίνω συγγραφέας

Μεταξύ 1978 και 1980, ενώ ζούσα εξορισμένη στη Βενεζουέλα, διάβασα και ξαναδιάβασα όλα τα σπουδαία βιβλία της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Ήμουν λίγο πριν τα 40 μου, είχα μια βαρετή δουλειά, ο γάμος μου είχε αποτύχει και τα παιδιά μου δεν με χρειάζονταν πια. Αυτά τα βιβλία, ειδικά το Εκατό Χρόνια Μοναξιά του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, με έκαναν να θέλω να πω την ιστορία της οικογένειάς μου και της χώρας μου. Ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου μυθιστόρημα, Το Σπίτι των Πνευμάτων, ως μια άσκηση νοσταλγίας.

Το βιβλίο στο οποίο επέστρεψα

Δεν είχα μπορέσει ποτέ να ολοκληρώσω τον Δον Κιχώτη του Θερβάντες. Τα κατάφερα το 2011, όταν έλαβα το βραβείο Alcalá de Henares. Αυτή είναι η πόλη όπου γεννήθηκε ο Θερβάντες και το βραβείο απονέμεται προς τιμήν του.

Το βιβλίο που διαβάζω ξανά και ξανά  

Τα Άπαντα του Πάμπλο Νερούδα. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου το έχω ζήσει εκτοπισμένη. Ο Νερούδα με γυρίζει πίσω στις ρίζες μου και στα τοπία της Χιλής. Τώρα που ζω στις ΗΠΑ, διαβάζω Νερούδα κάθε χρόνο στις 7 Ιανουαρίου, μια μέρα πριν ξεκινήσω να γράφω ένα νέο βιβλίο –  αρχίζω πάντα την συγγραφή των βιβλίων μου στις 8 Ιανουαρίου. Τα λόγια του πυροδοτούν τη φαντασία μου και εμπλουτίζουν τα ισπανικά μου.

Το βιβλίο που ανακάλυψα αργότερα στη ζωή μου

Ένα λεξικό με συνώνυμα και ομοιοκαταληξίες στα ισπανικά. Δεν είχα ιδέα ότι  υπήρχε κάτι τέτοιο και από το 1985 έγινε το καθημερινό μου εργαλείο όταν γράφω.

Το βιβλίο που διαβάζω αυτή τη στιγμή

Συνήθως διαβάζω περισσότερα από ένα βιβλία ταυτόχρονα. Αυτόν τον καιρό, διαβάζω το The Winter Soldier του Daniel Mason και το Cloud Cuckoo Land του Anthony Doerr.