28 Δεκεμβρίου 2018

Tom Robbins | Ο έρωτας ανήκει σε εκείνους που δέχονται να φτάσουν στα άκρα για χάρη του.

Tom Robbins | Ο Τρυποκάρυδος | βιβλίο
Το εξαιρετικό βιβλίο, Ο Τρυποκάρυδος, του ανατρεπτικού συγγραφέα, περιγράφει μια ιδιαίτερη ιστορία έρωτα που εύχεσαι να μην τελειώσει...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Το εξαιρετικό βιβλίο, Ο Τρυποκάρυδος, του ανατρεπτικού συγγραφέα, περιγράφει μια ιδιαίτερη ιστορία έρωτα που εύχεσαι να μην τελειώσει...-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ο Αμερικανός συγγραφέας Tom Robbins  γεννήθηκε με το χάρισμα να δημιουργεί απολαυστικές ιστορίες που κατακλύζονται από μαγεία...Δημιουργεί με πρωτοποριακό τρόπο πολύπλοκα, φανταστικά μυθιστορήματα, ιστορίες με σατιρικό υπόβαθρο και πολλές ιδιόμορφες αλλά καλά τεκμηριωμένες λεπτομέρειες.

Από το 1971 έχει εκδόσει εννέα βιβλία και κατά τη γνώμη τόσο τη δική μου όσων και κριτικών, αυτό που ξεχωρίζει είναι ο "Τρυποκάρυδος".

Πρόκειται για ένα είδος ερωτικής ιστορίας που εκτυλίσσεται μέσα σ’ ένα πακέτο τσιγάρα Camel.  Όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο...Αποκαλύπτει το σκοπό της σελήνης, εξηγεί ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στους κακοποιούς και τους παράνομους, εξετάζει τη διαμάχη ανάμεσα στο δεσμευμένο σοσιαλιστή και το ρομαντικό ατομικιστή, ζωγραφίζει το πορτραίτο μιας σύγχρονης κοινωνίας με πάμπλουτους Άραβες, εξόριστους βασιλιάδες και εγκυμονούσες μαζορέτες. Τέλος, ασχολείται και με τα μυστήρια των πυραμίδων.

Μια τόσο ιδιαίτερη ιστορία αγάπης που κάνει τον αναγνώστη να ταυτιστεί, να σκεφτεί χωρίς όμως να του δημιουργήσει προβληματισμό. Την παρακολουθεί σαν μια εκπληκτική ταινία που τον αγγίζει χωρίς όμως να ταυτιστεί με αυτήν. Η πένα του Robins είναι τόσο απολαυστική που νιώθεις ότι δεν χορταίνεις το βιβλίο κι εύχεσαι να μην τελειώσει γρήγορα... Μπορεί να γράφτηκε τη δεκαετία του `70, ωστόσο, θα έλεγα ότι ταιριάζει στη σημερινή εποχή περισσότερο από ποτέ.  Με ένα μαγικό τρόπο διώχνει την απαισιοδοξία, την ανασφάλεια και το ψέμα δίνοντας ελπίδα και νόημα στη ζωή...

Επέλεξα κάποια υπέροχα αποσπάσματα από το εξαιρετικό αυτό βιβλίο, και σας τα παραθέτω...

"Ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Απλώς δεν παραδέχεται κανονισμούς. Το περισσότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προσυπογράψουμε σαν συνεργοί του. Αντί να ορκιζόμαστε τιμή και υπακοή, καλύτερα να ορκιζόμαστε βοήθεια και παρακίνηση. Αυτό σημαίνει πως η ασφάλεια αποκλείεται. Οι λέξεις "κάνω" και "για να μείνει" καταντάνε ακατάλληλες. Ο έρωτας δε δέχεται δεσμά. Αγαπάμε ελεύθερα και τζάμπα".

"Εκείνη τη χρονιά, η Άνοιξη ήρθε στην περιοχή του Πάτζετ Σάουντ όπως το συνήθιζε, θυμίζοντας δηλαδή, μιας στολισμένη παράνυφη να προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο στύλο με το λίπος που έχουν στα πανηγύρια. Μετά από σταδιακή, πρόσκαιρη ανάβασα η άνοιξη, μέσα σε έναν θρίαμβο γεμάτο μπιχλιμπίδια, λουλούδια και κάψες, έδειχνε να είχε φτάσει τελικά στην κορυφή, αλλά ξαφνικά ξαναγλίστραγε μες τη λάσπη, αφήνοντας τη σημαία του χειμώνα να κυματίζει θριαμβευτικά στην κορυφή του στύλου των τεσσάρων εποχών. Μετά, με το μικρό κοριτσίστικο στήθος της να ανεβοκατεβαίνει από το λαχάνιασμα, η άνοιξη άρχισε ξανά το σκαρφάλωμα...".

"Πως μπορεί κάποιος να είναι πιο αληθινός από κάποιον άλλον; Βέβαια, στο κρυφτούλι, άλλοι κρύβονται και άλλοι ψάχνουν. Ίσως αυτοί που κρύβονται- γλιτώνοντας δυσάρεστες συναντήσεις, αποφεύγοντας εκπλήξεις, προστατεύοντας την ιδιόκτητη περιουσία τους, αγνοώντας τις φαντασιώσεις τους, καταπιέζοντας τις παρορμήσεις τους, αναμασώντας τις καθημερινές ρουτινιάρικες εμπειρίες τους - ίσως αυτοί οι άνθρωποι, άνθρωποι δεν μιλάνε με κουλτουριάρηδες ή που αν είναι κουλτουριάρηδες δεν μιλάνε με συντηρητικούς, άνθρωποι που φοβούνται να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά ή το φίδι από την τρύπα, που φοβούνται να φάνε αυτό που τραβάει η όρεξη τους, που φοβούνται να πιουν μεξικάνικο νερό, που φοβούνται να πάνε κάποιο στοίχημα και να κερδίσουν, που φοβούνται να κάνουν ωτοστόπ, να χαζέψουν στο δρόμο, να κάνουν μπουρδελότσαρκα, να στοχαστούν, να ασπαστούν, να αιωρηθούν, να γλεντήσουν, να χορέψουν, να τα σπάσουν, να γαβγίσουν το φεγγάρι, ίσως αυτοί οι άνθρωποι απλώς να μην είναι γνήσιοι και ίσως ο μαλάκας ο ανθρωποκοινωνιολόγος που λέει το αντίθετο καταντήσει να του τηγανίσουν τη γλώσσα στη θράκα της κόλασης των ψευταράδων".

"Ο Παρωπιδισμός είναι μια ασθένεια όπου η αντίληψη περιορίζεται από την άγνοια, διαστρεβλώνεται από τα συμφέροντα και πολλαπλασιάζεται όταν ο εγκέφαλος είναι λιγότερο δραστήριος απ` τον εγωισμό."

"Τα τρία από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τα μοιράζονται όλα τα πλάσματα, αλλά η φωτιά ήταν δώρο που έγινε μόνο στον άνθρωπο. Το κάπνισμα του τσιγάρου είναι ο μεγαλύτερος βαθμός οικειότητας που μπορούμε να αποκτήσουμε με τη φωτιά χωρίς φόβο άμεσου τσουρουφλίσματος. Κάθε καπνιστής είναι μια ενσάρκωση του Προμηθέα. Το πνευμόνι του καπνιστή είναι μια γυμνή παρθένα που αφιερώνεται θυσία στο θεό της φωτιάς."