09 Σεπτεμβρίου 2019

William Faulkner | Ο γάμος είναι δυο σκιές δεμένες μεταξύ τους με τη σκιά μιας αλυσίδας.

15 μαθήματα ζωής & το αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας : Καθώς ψυχορραγώ, του κορυφαίου συγγραφέα του 20ού αιώνα ο οποίος ήξερε να αντιμετωπίζει τα χτυπήματα της μοίρας.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
15 μαθήματα ζωής & το αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας : Καθώς ψυχορραγώ, του κορυφαίου συγγραφέα του 20ού αιώνα ο οποίος ήξερε να αντιμετωπίζει τα χτυπήματα της μοίρας.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

William Faulkner.  Yπήρξε όχι μόνο μεγάλος Αμερικανός μυθιστοριογράφος αλλά και ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Η πορεία του είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη...Το 1939 εκλέχθηκε μέλος του Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων των ΗΠΑ και το 1948 έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας.Το 1949 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, δύο Βραβεία Πούλιτζερ και το 1955 με το Βραβείο Εθνικού βιβλίου. Στην Ελλάδα τιμήθηκε το 1957 με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών.

Mέσα σε έξι καλοκαιρινές βδομάδες, "επωφελήθηκε" από τα μεγάλα χρονικά κενά που μεσολαβούσαν ανάμεσα σε δυο φτυαριές κάρβουνο με το οποίο γέμιζε τον λέβητα που είχε υπό την επίβλεψή του σ’ έναν σταθμό ηλεκτρικής ενέργειας.

Εκεί κανείς δεν τον ενοχλούσε. Το μέρος ήταν "ζεστό και ήρεμο". 

Μια άλλη θεωρία είναι ότι έγραψε το βιβλίο δουλεύοντας νυχτοφύλακας, ανάμεσα στα μεσάνυχτα και στις τέσσερις το πρωί. 

Δηλαδή, το μόνο σίγουρο είναι το χρονικό διάστημα της συγγραφής (έξι εβδομάδες) και ότι το έγραψε όταν ήταν ακόμα νέος, το 1929...

Ποια είναι όμως η ιστορία του εν λόγω έργου που θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα;

Ένας πατέρας και τα πέντε παιδιά του  μαστορεύουν το κιβούρι της νεκρής πια γυναίκας του και της μητέρας τους προκειμένου να το μεταφέρουν από τη μια άκρη στην άλλη της επαρχίας Γιοκναπατάουφα του Αμερικάνικου Νότου. Σε μια εποχή όπου ο Νότος κλονίζεται από απανθρωπιά, αντιμετωπίζουν πολλές περιπέτειες, κινδύνους και διάφορα κωμικοτραγικά περιστατικά. 

Ο Faulkner δέχθηκε σκληρά χτυπήματα από τη μοίρα... Χαρακτηριστικό είναι ο θάνατος του παιδιού του...

Την πρώτη του κόρη του, Αλαμπάμα, την έχασε πέντε μέρες μετά τη γέννησή της. Της είχαν δώσει το όνομα Αλαμπάμα.
Η μητέρα της ήταν ακόμα αδύναμη στο κρεβάτι και τα αδέρφια του Φώκνερ δεν βρίσκονταν στην πόλη. Ο συγγραφέας δεν θεώρησε ότι όφειλε να κάνει κανονική κηδεία στη νεκρό παιδί του, καθώς στις πέντε εκείνες μέρες δεν είχε τον χρόνο παρά να γίνει μια ανάμνηση.
Την έβαλε στο μικρό φέρετρό της και τη μετέφερε αγκαλιά στο κοιμητήριο όπου την κήδεψε μόνος του χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν.

Από ένα χαρισματικό άνθρωπο που ήξερε να παλεύει στη ζωή του και να επιβιώνει δεν έχουμε παρά να πάρουμε μαθήματα ζωής μέσα από τα λόγια του. Επέλεξα 15 αποφθέγματά του William Faulkner και σας τα παραθέτω:

Ένα μουλάρι θα σου δουλέψει για δέκα χρόνια πρόθυμα και υπομονετικά, για να έχει το προνόμιο να σε κλωτσήσει μια φορά.

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες και συνταγές για να γίνει κανείς συγγραφέας. Αυτό που χρειάζεται είναι 99% ταλέντο, 99% πειθαρχία και 99% δουλειά.

Το Λος Άντζελες είναι η πλαστική κωλοτρυπίδα του κόσμου.

 

Ποτέ δεν ξέρω ποια είναι η γνώμη μου για κάτι, μέχρι να διαβάσω τι έχω γράψει γι’ αυτό.

 

Ο γάμος είναι δυο σκιές δεμένες μεταξύ τους με τη σκιά μιας αλυσίδας.

Αν δεν ντρέπεσαι για τον εαυτό σου κάπου-κάπου, δεν είσαι τίμιος.

Τα εργαλεία που χρειάζομαι για τη δουλειά μου είναι χαρτί, καπνός, τροφή και λίγο ουίσκυ.

 

Σεξ και θάνατος: η εξώπορτα και η πίσω πόρτα αυτού του κόσμου.

Η καλύτερη δουλειά που μου πρόσφεραν ποτέ ήταν να γίνω ιδιοκτήτης μπουρδέλου. Κατά τη γνώμη μου, είναι το καλύτερο περιβάλλον στο οποίο μπορεί να δουλέψει ένας καλλιτέχνης.

Σε κάθε βιβλίο μου, από ένα σημείο και μετά, οι ήρωές μου παίρνουν πρωτοβουλίες και ολοκληρώνουν μόνοι τους το έργο.

 

Το να ζεις οπουδήποτε στον κόσμο σήμερα και να είσαι εναντίον της ισότητας λόγω ράτσας ή χρώματος, είναι σαν να ζεις στην Αλάσκα και να είσαι εναντίον του χιονιού.

 

Το παρελθόν δεν είναι νεκρό. Στην πραγματικότητα δεν είναι καν παρελθόν.

 

Αν υπάρχει μετενσάρκωση, θα ήθελα να επιστρέψω σαν γεράκι. Κανείς δεν το μισεί ούτε το φθονεί ούτε το θέλει ούτε το χρειάζεται. Ποτέ δεν ενοχλείται ούτε κινδυνεύει, και τρώει τα πάντα.

Ίσως να είχαν δίκιο που έβαλαν την αγάπη στα βιβλία. Ίσως επειδή δεν θα μπορούσε να ζει πουθενά αλλού.

 

Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στη θλίψη και στο τίποτα, θα διάλεγα τη θλίψη.