15 Απριλίου 2016

Μαλαγουζιά.

Η ταχύτερα ανερχόμενη Ελληνική ποικιλία. Από τον Στέφανο Κόγια
Η ταχύτερα ανερχόμενη Ελληνική ποικιλία. Από τον Στέφανο Κόγια


Η Μαλαγουζιά θεωρείται σήμερα μία από τις πιο διαδεδομένες οινοποιήσιμες ποικιλίες στην Ελλάδα, δίνοντας κρασιά παγκόσμιας εμβέλειας. Μόλις πριν από 20 χρόνια όμως, ήταν κάτι εντελώς άγνωστο ακόμη και για τους πιο ψαγμένους οινοποιούς. Θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί, ως η ποικιλία που αντιπροσωπεύει την αναγέννηση του σύγχρονου Ελληνικού κρασιού.

Η πρώτη αναφορά στην σύγχρονη Ελληνική οινική ιστορία, για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της Μαλαγουζιάς, γίνεται από τον καθηγητή Αμπελουργίας Βάσο Κριμπά, στη δεκαετία του 1930. Tην κατέτασσε μάλιστα ανάμεσα στις πιο εκλεκτές Ελληνικές ποικιλίες. 


Η καταγωγή της είναι η ορεινή Ναυπακτία, όπου τα παλαιότερα χρόνια ήταν πολύ διαδεδομένη, κυρίως λόγω της δυνατότητάς της για μεγάλες στρεμματικές αποδώσεις. Η δυσκολία της όμως στην καλλιέργεια και η εμφάνιση διάφορων νέων ασθενειών κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, συντέλεσαν στην σταδιακή εγκατάλειψή της.

Το 1970 το Ινστιτούτο Αμπέλου και Οίνου, συμπεριέλαβε την Μαλαγουζιά στην αμπελουργική του συλλογή.

Το 1974 γίνεται η πρώτη πειραματική της οινοποίηση και για πρώτη φορά διαφαίνεται η δυναμική της Μαλαγουζιάς στην παραγωγή ποιοτικών αρωματικών κρασιών.

Τότε ήταν που στάλθηκαν και τα πρώτα φυτά στο Πόρτο Καρράς, ένα κτήμα πρότυπο για την εποχή εκείνη. Ο καθηγητής Αμπελουργίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και σύμβουλος του κτήματος Βασίλης Λογοθέτης, μεριμνεί για την εκεί πειραματική φύτευσή της. Το 1980 οινοποιείται από τον οινολόγο του Κτήματος Πόρτο Καράς εκείνη την περίοδο Βαγγέλη Γεροβασιλείου, το πρώτο ξηρό κρασί από Μαλαγουζιά. Μετά από 14 χρόνια δοκιμών και πειραματισμών κυκλοφορεί, για πρώτη φορά στην αγορά, η σοδειά του 1994 ως «Μαλαγουζιά Domaine Carras».

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, φυτεύεται στον αμπελώνα Μάτσα, στα πλαίσια της αναμπέλωσής του, και τα αποτελέσματα είναι επίσης εντυπωσιακά.

Η Μαλαγουζιά δίνει κρασιά μέτριου λεμονο-κιτρινου χρώματος με έντονα αρώματα ροδάκινου, λουλουδιών, νότες εσπεριδοειδών και αρωματικών φυτών. Στο στόμα, έχει μέτρια οξύτητα, είναι στρογγυλό, γεμάτο με μέτρια προς υψηλά επίπεδα αλκοόλης. Η ωρίμασή της σε βαρέλι δεν είναι πολύ συνηθισμένη αλλά όταν γίνεται με κάποια διακριτική χρήση, μπορεί να προσδώσει επιπλέον πολυπλοκότητα.

Είναι κρασιά που μπορούμε να τα απολαύσουμε ακόμα και χωρίς συνοδεία φαγητού. Μπορούν να γίνουν όμως και υπέροχοι συνδυασμοί με πράσινες σαλάτες, μαγειρεμένα λαχανικά, λευκά κρέατα σε γλυκόξινες σάλτσες και μαγειρεμένα θαλασσινά.


Μερικές από τις Μαλαγουζιές που πρέπει να δοκιμάσει όποιος θέλει να έχει άποψη για την ποικιλία, είναι: 

του Κτήματος Γεροβασιλείου. Η διάσωσή της έτσι κι αλλιώς κατά ένα μεγάλο μέρος οφείλεται στις προσπάθειες του Βαγγέλη Γεροβασιλείου, που γνωρίζει την ποικιλία όσο κανείς άλλος. Μια μαλαγουζιά με ελαφρύ άγγιγμα δρυός. 


Η εκδοχή του Κτήματος Πόρτο Καρράς. Ένα μέρος της προέρχεται από τα πιο ηλικιωμένα αμπέλια στην Ελλάδα. Σ` αυτήν, κυριαρχούν τα βοτανικά αρώματα του χαμομηλιού και της φρέσκιας ρίγανης συνδυασμένα με νότες εσπεριδοειδών

Η Μαλαγουζιά του Ζαφειράκη στον Τύρναβο αντιπροσωπεύει μια άλλη έκφρασή της. Έχει νεύρο, φινέτσα, αιχμηρή οξύτητα και δυνατότητες εξέλιξηςμε την πάροδο τού χρόνου.

Η Τέχνη Μαλαγουζιά του Κτήματος Τέχνη Οίνου από την Δράμα. Ένα πλούσιο, στρογγυλό και ισορροπημένο κρασί στο οποίο κυριαρχούν το μοσχολέμονο, το περγαμόντο και τα λευκά άνθη.

Το Orange Wine ΜΕΤΑ του Κτήματος Πιερία Ερατεινή. Ένα κρασί που έχει οινοποιηθεί όπως τα ερυθρά  και έχει υποστεί μια ευεργετική οξείδωση στην νταμιτζάνα όπου ωρίμασε για δύο χρόνια περίπου.

Υπάρχουν επίσης γλυκιές εκδοχές όπως ο ‘Μελίας’ του Παπαγιαννάκου, οι Γλυκές Ερατεινές Ευχές και η Μαλαγουζιά Όψιμου Τρύγου του Γεροβασιλείου αλλά και η αφρώδης άποψη του Απόστολου Ματάμη με το Green Bubbly.

Στέφανος Κόγιας