09 Ιουλίου 2017

Mikhail Baryshnikov : Δεν κρέμασα τα παπούτσια μου. Απλά επανεφηύρα τον εαυτό μου.

Ο ζωντανός θρύλος του χορού θα εμφανιστεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση με την παράσταση: Γράμμα σε έναν άνδρα & δίνει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη που θα συζητηθεί.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο ζωντανός θρύλος του χορού θα εμφανιστεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση με την παράσταση: Γράμμα σε έναν άνδρα & δίνει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη που θα συζητηθεί.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ένας ζωντανός θρύλος του χορού...

 Ο καλύτερος χορευτής του 20ου αιώνα...

Ο κορυφαίος εν ζωή χορευτής...

 Το φαινόμενο... 

 Ο διασημότερος χορευτής μπαλέτου στη Δύση... Είναι λίγοι από τους τίτλους που συνοδεύουν τον συγκλονιστικό Ρωσοαμερικάνο χορευτή, χορογράφο και ηθοποιό  που άνοιξε νέους ορίζοντες στο σύγχρονο μπαλέτο.

Ηγετική μορφή του κλασικού μπαλέτου, του τζαζ, του μοντέρνου και του μεταμοντέρνου, χορογράφος, δάσκαλος, ερμηνευτής, καλλιτεχνικός διευθυντής. 

Ο άνθρωπος που ξέρει να χορεύει μοναδικά σε σιωπή ή με μόνη συνοδεία τους χτύπους της καρδιάς του... Ο Mikhail Baryshnikov.

Από  τη Βαρκελώνη καταφθάνει για την αθηναϊκή του εμφάνιση στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, από 10 έως 13 Ιουλίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.


H παράσταση "Letter to a Man" (Γράμμα σ` έναν άντρα) σε σκηνοθεσία Bob Wilson με τον κορυφαίο χορευτή σε σόλο περφόρμανς διάρκειας 80 λεπτών, περιοδεύει σε Ευρώπη και Αμερική.  Είναι βασισμένη στα ημερολόγια ενός άλλου θρύλου του μπαλέτου, του Ρωσο-Πολωνού Vaslav Nizinsky. Ο άνθρωπος που καθόρισε τον μοντέρνο χορό του 20ου αιώνα, πριν η σχιζοφρένεια διακόψει την καριέρα του, πολύ νωρίς... στα 29 του χρόνια...

Ο Mikhail Baryshnikov στα 69 του χρόνια, παραμένει υπερδραστήριος και στην πρώτη γραμμή.


Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είπε:

"Ξυπνάω πάντα με μεγάλη ένταση. Φοβάμαι να βαρεθώ! 
Όλοι φοβόμαστε την αποτυχία, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει ο ενθουσιασμός να δώσουμε στους εαυτούς μας την ευκαιρία να κάνουμε στρέτσινγκ στο μυαλό και το σώμα μας καθώς καθώς και στο κοινό. 
Όλοι μας το κάνουμε αυτό για το κοινό. Είμαι ένας νευρικός περφόρμερ. 

Μου αρέσει πολύ περισσότερο η διεργασία από την ίδια την εκτέλεση. Μετά από λίγους μήνες που εκτελώ έναν χορό ή ένα έργο, γίνομαι ανήσυχος. 
Θέλω να ξεκινήσω κάτι νέο. Όσο μεγαλύτερο διάστημα δίνεις παραστάσεις, τόσο περισσότερο έχεις την ευκαιρία να βελτιώσεις τον εαυτό σου. Κι όμως υπάρχει ένα ρολόι που χτυπάει και ξέρεις ότι κάπου εδώ πρέπει να απομακρυνθείς από τη σκηνή για πάντα. Όταν αποτύχεις να παράγεις έργο, επαρκώς ενδιαφέρον και οι φίλοι σου και η οικογένεια σου λένε "φτάνει". 
Τότε θέλω να κάνω ένα νέο πρότζεκτ, για να μπορέσω να ενθουσιαστώ και να τρέξω στο στούντιό μου για κάτι καινούργιο. 
Εργάζομαι κάθε μέρα στο στούντιο με διαφορετικές μπάλες από καουτσούκ και με φυσιοθεραπευτή, αλλά ξέρω το σώμα μου τόσο καλά, ώστε να γνωρίζω ακριβώς τι πρέπει να κάνω."

Όσον αφορά τις χορευτικές ομοιότητες με το Nazinsky, λέει:
"Παρόλο που επιλέχτηκα για ρόλους που είχαν σφραγιστεί από τον Νιζίνσκι, σε έργα όπως "Πετρούσκα" και "Ζιζέλ", διαπίστωσα ότι ήμασταν πολύ διαφορετικοί χορευτές και μου ήταν αδύνατο να προσπαθήσω να τον μιμηθώ. 
Προφανώς, δεν υπάρχουν βίντεο με τον ίδιο να χορεύει, αλλά ακόμα και από τις φωτογραφίες, μπορείς να δεις ότι ήταν ένας χαμαιλέοντας ως χορευτής, με απίστευτη σωματική ρώμη και με μια ελαφρότητα στα άλματά του."

"Δεν κρέμασα τα παπούτσια μου. Απλά επανεφηύρα τον εαυτό μου. 
Μετά την αμφιλεγόμενη αποχώρηση μου από τη διεύθυνση του American Ballet Theatre (1989), δεν ήξερα πού πηγαίνω, και ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω εντελώς".

"Το 1990, με τον χορογράφο, φίλο μου Μάρκ Μόρις, δημιουργήσαμε το White Oak Dance Project, μια περιοδεύουσα εταιρεία υπό την καλλιτεχνική μου διεύθυνση, που ασχολήθηκε σε βάθος με την ιστορία του μοντέρνου χορού κατά τη διάρκεια της 13χρονης διαδρομής της. 
Περιοδεύσαμε με ζωντανή μουσική κι εμένα επί σκηνής, στις ΗΠΑ και το εξωτερικό. Ήταν η πρώτη μου επαγγελματική εμπειρία στην παραγωγή, πριν ιδρύσω το Baryshnikov Arts Centre στη Νέα Υόρκη, το 2005. Για κάποια χρόνια, εστιάσαμε στο έργο του Μαρκ αλλά στη συνέχεια δώσαμε χώρο και σε άλλους χορογράφους.

Προτιμώ αυτή τη διεργασία περισσότερο από το να ταξιδεύω. Αποφεύγω τις παραστάσεις με μεγάλα χρονοδιαγράμματα. Είμαι πάντα πολύ πεινασμένος για τη διεργασία της παραγωγής, την πρόβα και τη συνεργασία με ανθρώπους για να δημιουργήσουμε κάτι νέο."
"Θα δουλεύω στη σκηνή, θα ερμηνεύω όσο ακόμη, κατά την άποψή μου, κάνω κάτι σημαντικό στη σκηνή, κι ας είναι να περπατώ ή να λέω κάτι ή να μετακινώ κάτι, οτιδήποτε. 
Δεν ξέρω σήμερα τι θα κάνω τα επόμενα δέκα χρόνια. Προς το παρόν κάνω πρόβες για μια χορευτική παράσταση. 
Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι στην ηλικία μου θα επέστρεφα στον χορό! Χορεύω ελάχιστα, το καινούργιο πρότζεκτ έχει να κάνει περισσότερο με τη γλώσσα του σώματος, όμως είμαι μία ώρα πάνω στη σκηνή."



Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ