20 Απριλίου 2020

Χαρά Χατζίνα | Θα μετρήσουμε μετά από όλο αυτό την αγάπη, η οποία όταν υπάρχει, υπερέχει όλων των δυσκολιών.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ | κορωνοιός | καραντίνα | Χαρά Χατζίνα | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | Klik
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η ευρηματική σχεδιάσρια κοσμημάτων, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η ευρηματική σχεδιάσρια κοσμημάτων, μιλά για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Καθώς η κύρια έννοια μας αυτήν την εποχή είναι ο κορωνοιός, βρήκαμε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από διάφορα πρόσωπα που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν στο klik, να μας μιλήσουν για τη νέα πραγματικότητα… Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι φιλοξενείται η κα Χαρά Χατζίνα.

 Πώς έχει αλλάξει η ζωή σας αυτές τις μέρες της καραντίνας & του κορωνοιού;

Δεν έχει αλλάξει και πολύ, η δουλειά μου είναι χειρονακτική οπότε παρ` όλο που το κατάστημα είναι κλειστό εγώ δουλεύω κάθε μέρα κανονικά , απλά το κάνω απ` το σπίτι.

Επίσης το να δουλεύεις απερίσπαστος είναι πιο δημιουργικό πιο παραγωγικό πιο κάτι τελοσπάντων.

Τέλος ζω μόνη μου όποτε δε χρειάστηκε να κλειστώ ξαφνικά με άλλα μέλη της οικογένειας, παιδιά ή σύντροφο στα 52 τμ.

Οπότε όπως περνούσα ένα Σαββατοκύριακο δηλαδή δουλειές του σπιτιού , ατομική φροντίδα, αγαπημένες ταινίες, χρόνος για να φτιάξω αυτό το μουσακά επιτέλους, έτσι περνάω όλη την εβδομάδα ή το μήνα.

Το Long weekend το βιώνω με αλλα λόγια .

Ok,

long long long

LONG

but still weekend 

Τί είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο από την προηγούμενη ζωή σας;

Περισσότερο μου έχει λείψει το να μοιράζομαι.

Θα` θελα να πω ότι μου έχουν λείψει κι αλλ`  πολλά,  όπως οι άνθρωποι που αγαπώ, η μαμά μου, η αδελφή μου, οι φίλοι μου, ολοι, αλλα αυτους που αγαπάς τους κουβαλάς μέσα σου, δε σου λείπουν ποτέ, όταν τους έχεις στη καρδιά σου τους έχεις για πάντα, οπότε ναι, περισσότερο μου εχει λείψει το να μοιράζομαι , ότι εχω, θέλω να μπορώ να το μοιράζομαι κι αυτός ο περιορισμός τωρα με εχει ζορισει πολύ.

Το  φαγητό ας πούμε, είναι απ`΄τα πρώτα πράγματα που θέλω να μοιράζομαι, κάθε μέρα αν γίνεται . 

Νομίζω ότι οι ανθρώπινες σχέσεις αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται όχι επειδή λείπει η σωματική επαφή, αλλά επειδή ξαφνικά λόγω της απαγόρευσης  συνειδητοποιούμε κάπως όλοι λίγο πολύ με ποιόν θέλουμε πραγματικά να μοιραζόμαστε καθημερινά  όλα όσα αγαπάμε  και πόση θλίψη μας προκαλεί το ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε.

Τί προτροπή θα θέλατε να κάνετε στο κοινό για τις μέρες που θα ακολουθήσουν;

Δεν ξέρω εάν ειμαι σε θέση να κάνω κάποια προτροπή στους γύρω μου αυτή τη στιγμή,απο ποιά θεση να τη κανω άλλωστε; `Ολοι βιώνουμε αυτή την κρίση με βάση των όσων έχουμε βιώσει πριν έρθει.

Οι περισσότεροι απο εμάς  ζορίζονται οικονομικά και κοινωνικά τα τελευταία δέκα χρόνια σχεδόν .

`Εχει γίνει μια μόνιμη ανηφόρα η ζωη μας κι αυτο εδω ειναι απλα ενα ακομη μεγάλο,τεράστιο ίσως, εμπόδιο στο δρομο μας. Είναι στη κρίση του καθενός πως θα το δει και αν θα το περάσει ή όχι.

Θα ήθελα πάντως να ελπίζω οτι η δύναμη στην όποια ολοι πιστεύουμε και θέλουμε να αποκτήσουμε  για να ζουμε καλα κι ευτυχισμένοι στο μελλον , υπάρχει μεσα μας.

Αν είχατε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τον κ. Τσιόδρα, τι θα του λέγατε;

Ο καθηγητής κύριος Σωτήρης Τσίορδας κατευθύνει στρατηγικά και με μεγαλη επιτυχία μια απ` τις δυσκολότερες στιγμές του συστήματος υγειας αυτη τη στιγμή.

Το κανει σε καιρο που η χώρα εχει αναγκη να το κανει, λογω της παγκόσμιας πανδημίας αλλά και λογω της δικης μας εσωτερικής κρίσης.

Είχαμε αναγκη σα λαός να πιστέψουμε σε καποιον που θα μιλήσει τη γλώσσα μας κι ο κύριος Τσιόδρας το έκανε.

Με σεβασμό και ταπεινότητα μας μεταφέρει καθημερινά τις δικές του ανησυχίες αλλά και γνώσεις.

Πιστεύω οτι ο κόσμος πειθαρχησε στο μεγαλύτερο ποσοστό λογω της δικης του παρέμβασης στη καθημερινή μας ενημέρωση.

Αλλά όταν μιλάμε για νεκρούς, δε μπορούμε να μιλάμε και για επιτυχίες ,οπότε οσο κι αν θέλω να πω οτι κάπως τα καταφέραμε λόγω του κυρίου Τσιορδα που "μιλησε" στο κόσμο, πάλι δε τολμώ να το πω.

Μπορώ όμως να πω οτι η παρέμβαση του κατ` εμε τουλάχιστον ειναι ηρωική κι οταν οι ήρωες εχουν ονοματεπώνυμο τους ευχαριστούμε με αυτο:

Ευχαριστούμε πολύ κύριε καθηγητά, Σωτήρη Τσίορδα.

Πότε και πως νομίζετε πως θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα;

Ποτέ.

`Οπως συμβαίνει με όλες τις κρίσεις ή συμφορές οπως σεισμούς τσουνάμι πυρκαγιές οικονομικά Κραχ.

`Ολα θα δείχνουν όπως πριν ίσως σε πολλά μερη της γης, αλλά μέσα μας θα υπάρχει πάντα αυτό που βιώσαμε.

`Οπως το βίωσε ο καθένας μας τελοσπαντων .

Κάποιοι θα χάσουν περιουσίες, άλλοι δυστυχώς θα χάσουν ανθρώπους.

Δεν πιστεύω οτι θα γυρίσουμε παντως στα ίδια ποτέ .

`Ισως όμως να χτίσουμε πιο γερά θεμέλια στις σχέσεις μας στο μέλλον.

Θα χάσουμε σιγουρα ενα μεγάλο μέρος της ανεμελιάς μας, αλλα θα μετράμε περισσότερο τις στιγμές μας και τους ανθρώπους που εχουμε γυρω μας.

Θα ξαναλογαριαστούμε με βίαιο τρόπο βέβαια γιατί κανείς μας δε το περίμενε όλο αυτό αλλά και κάπως επιτακτικό αν σκεφτούμε ποσο "λασκα" είχαμε αφήσει τις σχέσεις μας τα τελευταία χρόνια λόγω της ευκολίας της επικοινωνίας μέσω των social media.

Τώρα που όλα έχουν δυσκολέψει και που το μεγαλύτερο ποσοστό στη χώρα μας τουλάχιστον, περιμένει το επίδομα της κυβέρνησης για να βγάλει κι άλλο μηνα, σίγουρα θα λογαριάσει διαφορετικα κάποιον που θα τον βοηθήσει, οταν κι ο ίδιος που τον βοηθάει, χρειάζεται βοήθεια.

Θα μετρήσουμε δηλαδή, μετά από όλο αυτό την αγάπη, η όποια όταν υπάρχει, υπερέχει όλων των δυσκολιών.



Μπορείτε να διαβάσετε εδώ, τί εχουν πει τα πρόσωπα που έχουν που έχουν φιλοξενηθεί στη στήλη #MENOYME_ΣΠΙΤΙ

Κατερίνα Μπέη | Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να επικοινωνήσουμε δημόσια, με έναν άνθρωπο με τόση τρυφερότητα & τόσο πολιτισμό, όσο ο Σωτήρης Τσιόδρας

Στέφανος Δάνδολος | Στον κ. Τσιόδρα θα έδινα συγχαρητηρια για την υπευθυνότητα & την ευαισθησία με την οποία διαχειρίζεται την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μαρία Παναγοπούλου | Όταν μας πούνε «είστε ελεύθεροι να βγείτε έξω», μόνο όσοι έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ψυχή τους δυνατή θα τα καταφέρουν

Αϊνόλα Τερζοπούλου | Να βρίσκουμε τη χαρά, την ομορφιά και την ικανοποίηση στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα.

Άρης Τερζόπουλος | Να φτιάξουμε τη σχέση με τον εαυτό μας & την προσωπική μας σχέση με τα φαινόμενα της ζωής.

Πωλίνα Γκιωνάκη | Μου λείπει να με σφίξει κάποιος στην αγκαλιά του και να μου πει : `θα περάσει και αυτό`

Μαρία Ψωμά | Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούσαμε, πιθανά να είχαμε αξιολογήσει λάθος τι πραγματικά έχουμε ανάγκη.

Μένια Κούλη | Τον κ. Τσιόδρα θέλω να τον πάρω αγκαλιά χωρίς καν να τον γνωρίζω προσωπικά.

Τάνια Καψάλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα με το χέρι στη καρδιά πώς θα πάνε τα παιδιά μας στο σχολείο όταν λήξει η καραντίνα;

Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Τον κ. Τσιόρδα θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο `star` των ημερών.

Βασίλης Ζούλιας | Είτε υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας είτε όχι, ο Θεός, δέντρο, ανώτερη δύναμη... μας είπε PAUSE...

Ευσταθία | Ζορίζομαι , όπως όλοι. Έχω όμως και μια καλή περιέργεια για το πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό.

Ναταλία Μίγδου | Eγώ με τρία παιδιά θα έπρεπε να έχω τρεις υπολογιστές & έναν εκτυπωτή ; Λυπάμαι.

Δέσποινα Μαλέλη | Μείνετε μακριά από τα αγαπημένα σας πρόσωπα για να μπορέσετε να τα σφίξετε σύντομα στην αγκαλιά σας.

Ηρώ Μουκίου | Τις μέρες της καραντίνας έγινα πολύ πιο αυτάρκης από όσο πίστευα & πιο συγκαταβατική

Τζίνα Θανοπούλου | Είναι μια ιδανική περίοδος που μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας από τα έξω στα μέσα μας, στη ψυχή μας

Χάρης Ρώμας | Στον κ. Τσιόδρα έχω πει ότι τον θαυμάζω και για το ότι δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους σε πολίτες πρώτης & δευτέρας κατηγορίας.

Κρυσταλλία Κεφαλούδη | Πιστεύω ακράδαντα ότι το σημερινό social distancing θα μας φέρει πιο κοντά. Η απόσταση θα μας ενώσει.

Αντώνης Κατσαρός | Ο κ. Τσιόδρας δίνει παράδειγμα, γι `αυτό θα πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτος.

Μίλτος Καρατζάς | Για πρώτη φορά μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό κράτος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων & ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά στις ανάγκες πού προέκυψαν

Νικήτας Κορωνάκης |Εάν κάποιος τον περασμένο Δεκέμβριο σου περιέγραφε τη σημερινή κατάσταση, θα έλεγες ότι «είναι τρελός»

Άριελ Κωνσταντινίδη | Είναι ευκαιρία ζωής με Α κεφαλαίο να δούμε αλήθειες & να έρθουμε αντιμέτωποι με τους εαυτούς μας και τις επιθυμίες μας

Ντέλλα Ρούνικ | Η γη μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς, εμείς χωρίς τη γη που ξέραμε, όχι!

Όλγα Μπατή | Αυτές τις μέρες της καραντίνας, βγαίνουν όλες οι αλήθειες στη φόρα.

Ηρώ Καριοφύλλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα πώς θα είναι τα Χριστούγεννά μας...

Καλλιόπη Καρβούνη | Όλα θα ξαναγίνουν όταν έρθει η ώρα.

Ανδρέας Λοβέρδος | Είναι σαν να θέλω να ζήσω και να μην μου επιτρέπεται.

`Αννα Νταλάρα | Να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη μας.

Λιλή Πυράκη | Μπορεί να πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ.

Ντίνος Καρύδης | Μου έχει λείψει η θάλασσα που είναι σαν τη γυναίκα: πάντα ίδια & πάντα άλλη.

Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας | Η ελευθερία της επιλογής, αυτό είναι που μου λείπει περισσότερο.

Σταυρούλα Κεντιέ | Να μην παραιτηθεί κανείς από τη ζωή του.

Μαρία Κοτρώτσου | Δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα δίναμε πια εικονικές αγκαλιές μέσω βιντεοκλήσεων.

Κωνσταντίνα Γιαννακοπούλου | Tον κ. Τσιόδρα τον ευγνωμονώ γιατί έσωσε έναν δικό μου άνθρωπο

Χάρης Μαυρουδής | Με ενοχλεί που προσέχω την υγεία μου λες και είναι πολυτιμότερη αξία από την ελευθερία, τον έρωτα ή την δικαιοσύνη.

Μαρία Κατσή | Όσοι για ενδοοικογενειακούς λόγους η ζωή τους στο σπίτι είναι ανυπόφορη, να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι τους.

Μάρα Ζαχαρέα | Είναι παράξενο να ζούμε μέσα σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου όλοι είμαστε πρωταγωνιστές.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ***Εννιά χρόνια πριν, παρακολούθησα την ταινία Contagion, του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ένας μολυσματικός ιός προκαλεί παγκόσμια φονική πανδημία, διάφοροι φορείς υγείας προσπαθούν να τη σταματήσουν και να βρουν το εμβόλιο, ενώ ο πανικός και τα θύματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Στο τέλος του εν λόγω έργου που παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα, πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ευτυχώς που όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και "Thank God!" που ζούμε όλοι ελεύθεροι από τέτοιες απειλές...

Εδώ και κάποιους μήνες στην - όχι και τόσο μακρινή  τελικά- Κίνα και πολύ πρόσφατα στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας αλλά και σταδιακά σε όλον τον κόσμο, ένας απειλητικός για τη ζωή ιός, έχει κυριεύσει την καθημερινότητά μας. Οι άλλοτε απλές, καθημερινές κινήσεις, έξοδοι στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, σε όλες τις δραστηριότητές μας, έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ο "κορωνοιός" κρύβεται πίσω από ό,τι κι αν κάνουμε, από κάθε σκέψη ή προγραμματισμό μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει προγραμματισμός, καθώς ποιος ξέρει τί θα συμβεί την επόμενη στιγμή σε εμάς, στους δικούς μας ανθρώπους ή σε όσους συναναστρεφόμαστε. Κάποιοι μέχρι προσφάτως διακωμωδούσαν την κατάσταση, αρνούνταν να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητά της, ή να ακολουθήσουν τα πολύ σωστά προληπτικά μέτρα της κυβέρνησης.  `Ολοι οφείλουν να συνετιστούν, να δείξουν ωριμότητα και σεβασμό στους υπόλοιπους. Η επιπολαιότητα  πληρώνεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι λανθασμένες κινήσεις κάποιων, θα στοιχίσουν στη ζωή των συνανθρώπων τους, αλλά και των ίδιων. Άλλωστε, αυτός ο ιός, ο αόρατος εχθρός που μας έχει αναστατώσει και προβληματίσει τόσο πολύ, παραμένει ακόμα κάτι "άγνωστο"... Μέρα με τη μέρα οι επιστήμονες τον γνωρίζουν, τον "συστήνουν" μέσα από νοσούντες σε όσους δεν έχουν νοσήσει και τον πολεμούν... 

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή