19 Απριλίου 2020

Φωτεινή Δάρρα | Έξι μήνες μετά θα εξακολουθούν οι ήρωες να είναι ήρωες;

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ | κορωνοιός | καραντίνα | Φωτεινή Δάρρα | Μανταλένα Μαρία Διαμαντή | klik
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η χαρισματική ερμηνεύτρια για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι, η χαρισματική ερμηνεύτρια για τη νέα πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες εξαιτίας του κορωνοϊού…-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Καθώς η κύρια έννοια μας αυτήν την εποχή είναι ο κορωνοιός, βρήκαμε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από διάφορα πρόσωπα που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν στο klik, να μας μιλήσουν για τη νέα πραγματικότητα… Σε αυτή τη νέα στήλη - #Μένουμε_σπίτι φιλοξενείται η ερμηνεύτρια με τη βελούδινη φωνή,  κα Φωτεινή Δάρρα.

Σήμερα, Κυριακή του Πάσχα, μια διαφορετική διαδικτυακή συναυλία με την βελούδινη φωνή της Φωτεινής Δάρρα, θα παρακολουθήσουν μέσα από την επίσημη σελίδα της ερμηνεύτριας στο Facebook, οι διαδικτυακοί της φίλοι την Κυριακή του Πάσχα στις 21:00.

Πώς έχει αλλάξει η ζωή σας αυτές τις μέρες της καραντίνας & του κορωνοιού;

Νιώθω πως τα μικρά έγιναν μεγάλα και τα μεγάλα μικρά. Όπως όταν γέννησα την κόρη μου. Άλλαξαν οι προτεραιότητες της ζωής μου, οι ανάγκες μου ελαχιστοποιηθηκαν, επέστρεψα στη βάση μου. Σε όλα αυτά που με έκαναν καλλιτέχνη, στην έννοια της προσφοράς στον συνάνθρωπο, της αφοσίωσης στα ιδανικά μου, της ανυπέρβλητης αγάπης στην οικογένειά μου.

Τί είναι αυτό που σας έχει λείψει περισσότερο από την προηγούμενη ζωή σας ;

Η αγκαλιά: Με τους φίλους μου, με τον κόσμο που αγαπώ και με αγαπάει, με το κοινό.

Η ανεμελιά: οι ανοιξιάτικες βόλτες στις πλατείες, η μυρωδιά των λουλουδιών στους δρόμους,  τα ζευγαράκια στα παγκάκια να φιλιούνται.

Το φιλί: να φιλάω τους αγαπημένους μου ανθρώπους όταν τους συναντώ.

Τί προτροπή θα θέλατε να κάνετε στο κοινό για τις μέρες που θα ακολουθήσουν;

Μέσα από τις διαδικτυακές συναυλίες μου τους μιλάω. Προσπαθώ να τους κάνω να μη χάσουν το κουράγιο τους, να πιστέψουν στην επόμενη μέρα, να μη συνηθίσουν... Η ζωή εκεί έξω περιμένει.

Προσπαθώ να τους πω ότι δεν πρέπει να πιστέψουν στο « να γίνουμε όπως πριν» αλλά να πιστέψουν στο: «να γίνουμε καλύτεροι από πριν». Αλλιώς οι δυσκολίες που έρχονται θα μας λυγίσουν. Ενωμένοι και καλύτεροι θα καταφέρουμε ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας.

Αν είχατε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τον κ. Τσιόδρα, τι θα του λέγατε ;

Αν επικοινωνούσαμε τότε Θα ήθελα να τον συναντήσω δύο φορές. Μια τώρα και μια σε 6 μήνες.

Θα τον άκουγα  και θα τον κοιτούσα. Τα μάτια λεν πολύ περισσότερα από τη γλώσσα.

 Έξι μήνες μετά  θα προσπαθούσα να δω πώς νοιώθει ένας άνθρωπος που έπαιξε τόσο σημαντικό ρόλο στις ζωές των Ελλήνων 6 μήνες πριν, όταν κάθε μέρα κρέμονταν όλοι από τα χείλη του και τον άκουγαν όπως ακούει κάποιος τους ήρωες. Πώς νοιώθει άραγε τώρα που η κανονικότητα επέστρεψε στις ζωές όλων μας; Έμεινε κάτι στους Έλληνες από όλη αυτή την δοκιμασία; Εξακολουθούν οι ήρωες να είναι ήρωες;

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ, τί εχουν πει τα πρόσωπα που έχουν που έχουν φιλοξενηθεί στη στήλη #MENOYME_ΣΠΙΤΙ

Κατερίνα Μπέη | Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να επικοινωνήσουμε δημόσια, με έναν άνθρωπο με τόση τρυφερότητα & τόσο πολιτισμό, όσο ο Σωτήρης Τσιόδρας

Στέφανος Δάνδολος | Στον κ. Τσιόδρα θα έδινα συγχαρητηρια για την υπευθυνότητα & την ευαισθησία με την οποία διαχειρίζεται την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μαρία Παναγοπούλου | Όταν μας πούνε «είστε ελεύθεροι να βγείτε έξω», μόνο όσοι έχουν καταφέρει να κρατήσουν την ψυχή τους δυνατή θα τα καταφέρουν

Αϊνόλα Τερζοπούλου | Να βρίσκουμε τη χαρά, την ομορφιά και την ικανοποίηση στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα.

Άρης Τερζόπουλος | Να φτιάξουμε τη σχέση με τον εαυτό μας & την προσωπική μας σχέση με τα φαινόμενα της ζωής.

Πωλίνα Γκιωνάκη | Μου λείπει να με σφίξει κάποιος στην αγκαλιά του και να μου πει : `θα περάσει και αυτό`

Μαρία Ψωμά | Μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που ζούσαμε, πιθανά να είχαμε αξιολογήσει λάθος τι πραγματικά έχουμε ανάγκη.

Μένια Κούλη | Τον κ. Τσιόδρα θέλω να τον πάρω αγκαλιά χωρίς καν να τον γνωρίζω προσωπικά.

Τάνια Καψάλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα με το χέρι στη καρδιά πώς θα πάνε τα παιδιά μας στο σχολείο όταν λήξει η καραντίνα;

Χρυσαυγή Ατσιδάκου | Τον κ. Τσιόρδα θα τον ρωτούσα πώς αισθάνεται που έχει γίνει ο σούπερ ήρωας, ο `star` των ημερών.

Βασίλης Ζούλιας | Είτε υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας είτε όχι, ο Θεός, δέντρο, ανώτερη δύναμη... μας είπε PAUSE...

Ευσταθία | Ζορίζομαι , όπως όλοι. Έχω όμως και μια καλή περιέργεια για το πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό.

Ναταλία Μίγδου | Eγώ με τρία παιδιά θα έπρεπε να έχω τρεις υπολογιστές & έναν εκτυπωτή ; Λυπάμαι.

Δέσποινα Μαλέλη | Μείνετε μακριά από τα αγαπημένα σας πρόσωπα για να μπορέσετε να τα σφίξετε σύντομα στην αγκαλιά σας.

Ηρώ Μουκίου | Τις μέρες της καραντίνας έγινα πολύ πιο αυτάρκης από όσο πίστευα & πιο συγκαταβατική

Τζίνα Θανοπούλου | Είναι μια ιδανική περίοδος που μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας από τα έξω στα μέσα μας, στη ψυχή μας

Χάρης Ρώμας | Στον κ. Τσιόδρα έχω πει ότι τον θαυμάζω και για το ότι δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους σε πολίτες πρώτης & δευτέρας κατηγορίας.

Κρυσταλλία Κεφαλούδη | Πιστεύω ακράδαντα ότι το σημερινό social distancing θα μας φέρει πιο κοντά. Η απόσταση θα μας ενώσει.

Αντώνης Κατσαρός | Ο κ. Τσιόδρας δίνει παράδειγμα, γι `αυτό θα πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτος.

Μίλτος Καρατζάς | Για πρώτη φορά μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό κράτος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων & ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά στις ανάγκες πού προέκυψαν

Νικήτας Κορωνάκης |Εάν κάποιος τον περασμένο Δεκέμβριο σου περιέγραφε τη σημερινή κατάσταση, θα έλεγες ότι «είναι τρελός»

Άριελ Κωνσταντινίδη | Είναι ευκαιρία ζωής με Α κεφαλαίο να δούμε αλήθειες & να έρθουμε αντιμέτωποι με τους εαυτούς μας και τις επιθυμίες μας

Ντέλλα Ρούνικ | Η γη μπορεί να υπάρξει χωρίς εμάς, εμείς χωρίς τη γη που ξέραμε, όχι!

Όλγα Μπατή | Αυτές τις μέρες της καραντίνας, βγαίνουν όλες οι αλήθειες στη φόρα.

Ηρώ Καριοφύλλη | Τον κ. Τσιόδρα θα τον ρωτούσα πώς θα είναι τα Χριστούγεννά μας...

Καλλιόπη Καρβούνη | Όλα θα ξαναγίνουν όταν έρθει η ώρα.

Ανδρέας Λοβέρδος | Είναι σαν να θέλω να ζήσω και να μην μου επιτρέπεται.

`Αννα Νταλάρα | Να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη μας.

Λιλή Πυράκη | Μπορεί να πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ.

Ντίνος Καρύδης | Μου έχει λείψει η θάλασσα που είναι σαν τη γυναίκα: πάντα ίδια & πάντα άλλη.

Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας | Η ελευθερία της επιλογής, αυτό είναι που μου λείπει περισσότερο.

Σταυρούλα Κεντιέ | Να μην παραιτηθεί κανείς από τη ζωή του.

Μαρία Κοτρώτσου | Δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα δίναμε πια εικονικές αγκαλιές μέσω βιντεοκλήσεων.

Κωνσταντίνα Γιαννακοπούλου | Tον κ. Τσιόδρα τον ευγνωμονώ γιατί έσωσε έναν δικό μου άνθρωπο

Χάρης Μαυρουδής | Με ενοχλεί που προσέχω την υγεία μου λες και είναι πολυτιμότερη αξία από την ελευθερία, τον έρωτα ή την δικαιοσύνη.

Μαρία Κατσή | Όσοι για ενδοοικογενειακούς λόγους η ζωή τους στο σπίτι είναι ανυπόφορη, να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι τους.

Μάρα Ζαχαρέα | Είναι παράξενο να ζούμε μέσα σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου όλοι είμαστε πρωταγωνιστές.

#ΜΕΝΟΥΜΕ_ΣΠΙΤΙ***Εννιά χρόνια πριν, παρακολούθησα την ταινία Contagion, του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ένας μολυσματικός ιός προκαλεί παγκόσμια φονική πανδημία, διάφοροι φορείς υγείας προσπαθούν να τη σταματήσουν και να βρουν το εμβόλιο, ενώ ο πανικός και τα θύματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Στο τέλος του εν λόγω έργου που παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα, πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ευτυχώς που όλα αυτά είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και "Thank God!" που ζούμε όλοι ελεύθεροι από τέτοιες απειλές...

Εδώ και κάποιους μήνες στην - όχι και τόσο μακρινή  τελικά- Κίνα και πολύ πρόσφατα στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας αλλά και σταδιακά σε όλον τον κόσμο, ένας απειλητικός για τη ζωή ιός, έχει κυριεύσει την καθημερινότητά μας. Οι άλλοτε απλές, καθημερινές κινήσεις, έξοδοι στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, σε όλες τις δραστηριότητές μας, έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ο "κορωνοιός" κρύβεται πίσω από ό,τι κι αν κάνουμε, από κάθε σκέψη ή προγραμματισμό μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει προγραμματισμός, καθώς ποιος ξέρει τί θα συμβεί την επόμενη στιγμή σε εμάς, στους δικούς μας ανθρώπους ή σε όσους συναναστρεφόμαστε. Κάποιοι μέχρι προσφάτως διακωμωδούσαν την κατάσταση, αρνούνταν να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητά της, ή να ακολουθήσουν τα πολύ σωστά προληπτικά μέτρα της κυβέρνησης.  `Ολοι οφείλουν να συνετιστούν, να δείξουν ωριμότητα και σεβασμό στους υπόλοιπους. Η επιπολαιότητα  πληρώνεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι λανθασμένες κινήσεις κάποιων, θα στοιχίσουν στη ζωή των συνανθρώπων τους, αλλά και των ίδιων. Άλλωστε, αυτός ο ιός, ο αόρατος εχθρός που μας έχει αναστατώσει και προβληματίσει τόσο πολύ, παραμένει ακόμα κάτι "άγνωστο"... Μέρα με τη μέρα οι επιστήμονες τον γνωρίζουν, τον "συστήνουν" μέσα από νοσούντες σε όσους δεν έχουν νοσήσει και τον πολεμούν... 

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή